In het weekend dat Nederland zich het warmste land van Europa mocht noemen, beleefde Elastiek een fantastische Afkick-editie. Het is een dorpsfeest van jewelste geworden. Een groots dankjewel van Elastiek voor de 23 jaren waarin wij mochten bouwen en vertrouwen op de gemeenschap van Hilvarenbeek.

Ddjab bleek zaterdagavond een uitstekende openingsact. Rocktalent van eigen bodem! Ze zetten een stevige set neer, waarop The Happy Tunes voort mochten bouwen. Dichter bij de sixties kun je niet komen dan met deze gerijpte hippies uit het Hoge Noorden.  Diggin’ The Groove deed daarna waarvoor het was ingehuurd: het publiek omver blazen. De funk en soul spetterden tot na de klok van enen.

Rond het middaguur trad de volgende dag onze eigen Koninklijke Harmonie Concordia van 1839 onder leiding van Georges Moreau aan. In de tent op het Hertog Janplein daalde de sfeer weer neer van ‘blaosmuziek op een schôône zondaggemorrege’. Gé Reinders kon deze keer niet, maar vanuit de eigen gelederen van Concordia zong Ruud Lathouwers zijn Brabantse variant op Blaosmuziek.

Aan Ogham weet Elastiek al jaren wat het heeft. Hun repertoire van Schotse folk is een zekerheidje. En ook deze keer ging het Elastiek-publiek voor de bijl. Met Cochon Blue bleven we in roots-sferen. ‘Up tempo cajun’ in een broeierige tent.

Onze eigen stagemanager Arno Linkels trok aan het eind van de middag zijn zwarte Elastiek-shirt uit om in stijl plaats te kunnen achter de nemen achter zijn drumstel uit 1959. In de tent gingen de beentjes van de vloer met de ‘swing jump blues’ The Travelin’ Men.

Ondertussen speelde zich buiten de tent - waar D'Af en Toeters en Eègewèès kwistig met muzieknoten strooiden - een dramatisch tafereel af. Enkele dames uit een bedenkelijk milieu bleken met hun caravan verdwaald te zijn op het festivalterrein. Het inparkeren had al heel wat voeten in de aarde, maar dat was nog niets bij al de overlast voor het publiek dat volgen zou. Een waardige opvolger van de raamprostitutie-actie waarmee Bokbv vorig jaar met Elastiek geschiedenis schreef.

Wel uit het echte leven gegrepen: de heldendaad van drie Elastiekers. Kordaat optreden van het trio voorkwam een uitslaande brand onder een afdakje van bewoners van de Kasteellaan. De brandblusser van het podium werd door het drietal benut om dit 'buitenbrandje' in de kiem te smoren.  Zoals gezegd: Elastiek staat midden in de Beekse gemeenschap.

Terug naar het programma. Er waren er die The Elastic House Band voor een leuke opvulling van het programma  hadden aangezien. Wat bijeengeraapte, jonge muzikanten die een leuke potpourri van Elastiek-klassiekers gingen brouwen. Mis! De gelegenheidsformatie, met de drummende Elastieker Thijs Hensbroek als inspirator, tekende voor een ijzersterke act. Vier avondjes repeteren en dan dit weten te neerzetten: chapeau!

Thijs de Groof, weer een andere drummer uit Hilvarenbeek, bekende back stage vier jaar geen stokken aangeraakt te hebben. Niks van te merken. De comeback van The Difference, rocktrots van Hilvarenbeek, smaakte naar meer: een echte revival van de band die nog altijd het verschil in de rock weet te maken.

Chris Watson, een hippe kerel uit de Ardennen, paarde in de vroege avond muziek aan acrobatiek. Wat die man klaar speelt op zijn keyboards grenst aan het ongelooflijke. Net terug uit de States, waar hij in de Sun Studios van Jerry Lee Lewis en Elvis Presley een plaat had opgenomen, pakte hij ook het Elastiek-publiek volledig in met zijn pure rock-‘n-roll.

En toen restte nog één act, de allerlaatste van 24 Elastiek-festivals: Heimatkapelle Die Darmstädter Hübsch. Lustig und verrückt! Ganz toll! De Afkickeditie van Elastiek kreeg een kolderiek slotakkoord van formaat.

Elastiek 2008: het was gewoon kicken. 

Foto's afkickdag